|
"Наша Ніва", № 31. 19 жніўня 2005 г.
Пра Майлза, пераможцу Карпава
Імя гросмайстра Энтані Майлза, першага ў Вялікабрытаніі шахматнага гросмайстра, выклікае ў беларускіх аматараў адназначныя эмоцыі: "Як жа ня знаць, гэта той, хто калісьці перамог Анатоля Карпава ў "крывым" дэбюце!"
Насамрэч, згуляць чорнымі супраць чэмпіёна сьвету, калі Карпаў знаходзіўся ў зэніце сваёй славы, 1. e4 a6 2. d4 b5, трэба было даўмецца. Параза аказалася надзвычай крыўднай для ганарлівага расейца. Больш ніхто ўжо супраць яго гэтак пешак не высоўваў, прадчуваючы, што Карпаў каменя на камені не пакіне ад пазыцыі.
Памёр Майлз рана: сёлета мог бы адзначаць пяцідзесяцігадовы юбілей. Адзін з наймацнейшых гросмайстраў сьвету на рубяжы 1970-1980-х быў за дошкай арыгіналам і зухам да апошніх гадоў жыцьця. Нават такі славуты прыхільнік фіянкетаваньня слана на g7, як Эдуард Гуфельд, зайздросьціў храбрасьці брытанца, які раз за разам прымяняў рызыкоўны "варыянт цмока" ў сыцыліянскай абароне. Некаторыя зь яго вынаходак вартыя рэпрадукаваньня тут і цяпер: 1. d4 Ka6!?! 2. e4 c6 (Андэрсан - Майлз, Біль, 1996), 1. d4 e6 2. Kf3 f5 3. d5!? ed 4. Фd5 d6 5. Kg5 Фe7 6. Kh7 (Майлз - Вайсэр, Эліста, 1998). Для тых, хто не валодае шахматнай натацыяй, паясьнім: пачынаць партыю так, як пачынаў Майлз, прыблізна адпавядае візыту ў шортах на прыём да ангельскай каралевы. Зрэшты, каб сабраць грошы для падрыхтоўкі да ўдзелу ў чэмпіянаце сьвету, Майлз пайшоў бы ня толькі да каралевы, а і на цьвінтар, як ён прызнаўся ў адным з інтэрвію. Але зь нейкага моманту ён страціў веру ў свае сілы й шанцы - мабыць, пасьля таго, як прайграў матч маладому Гары Каспараву з разгромным лікам 0,5:5,5.
Менчуку Віктару Купрэйчыку таксама аднойчы ўдалося адолець Энтані Майлза - у той самы год, калі пацярпеў паразу Карпаў. Першы беларускі гросмайстар не без прыемнасьці ўспамінае баталію з ураджэнцам Бірмінгэму, што трапіла ў югаслаўскі "Інфарматар", і дадае: "Майлз быў дзіўнаваты, крыху як ня з гэтага сьвету. Аднак па ўсім адчувалася, што ён быў вельмі адданай шахматам асобай. Чалавекам шахмат, кажучы карацей". Ніжэй - памятная партыя, дзе на пачатку чорныя стаялі вельмі падазрона…
Майлз - Купрэйчык, Рэйк'явік, 1980. 1. d4 Кf6 2. c4 e6 3. Кf3 b6 4. Сf4 Сb7 5. e3 Сe7 6. h3 c5 7. Кc3 cd 8. Кd4 O-O 9. Кdb5 Кe8 10. Фd2 a6 11. Кd6 Кd6 12. Сd6 Сd6 13. Фd6 b5 14. a3?! bc 15. Тd1 Кc6 16. Сc4 Фg5 17. Сf1 Тab8 18. h4 Фf6 19. Фf4 Фf4 20. ef Tfd8 21. Th3 d5 22. b4 d4 23. Ka4 e5 24. Kc5 e4! 25. Kb7 Tb7 26. Ca6 Ta7 27. Cb5 Ke7 28. a4 d3. Моцны цэнтар зь лішкам кампэнсуе недахоп пешкі. Тут заслугоўвала ўвагі ахвяра слана на d3. 29. Te3 f5 30. f3 Td4 31. fe fe 32. Kpd2 Tc7 33. Ta1 Kd5 34. Ta2 Tc2+! Нескладаны, але прыгожы ўдар. Цяпер чорныя проста забіраюць туру. 35. Tc2 dc+ 36. Kpc2 Ke3+ 37. Kрc3 Td8 38. a5 Kd5+ 39. Kpb3 Tb8 40. a6 Tb5 41. a7 Kb6 0-1.
ВР
|